Касцёл Беззаганнага Зачацця Панны Марыі ў вёсцы Удзела

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000417) ...

Царква Свяціцеля Мікалая Цудатворца ў вёсцы Забор'е

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000383)  ...

Касцёл Святой Ганны ў вёсцы Мосар

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000397) ...

Царква Успення Прасвятой Багародзіцы ў вёсцы Кавалі

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі  (213Г000392) ...

Капліца Святога Іллі ў горадзе Глыбокае

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000364) ...

Касцёл Святой Тройцы ў горадзе Глыбокае

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000366) ...

Касцёл Святога Антонія Падуанскага ў вёсцы Прошкава

Аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000411) ...

Касцёл вёскі ЗадарожжаАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі  (213Г000385)

У 1601 годзе з фундуша караля Жыгімонта ІІІ у Задарожжы быў пабудаваны драўляны касцёл Найсвяцейшай Панны Марыі. У 1733 годзе па прычыне спарахнеласці касцёл быў перабудаваны нанова. У 1902 годзе драўляны храм згарэў. Улічваючы вялікую колькасць вернікаў у гэтым прыходзе, было прынята рашэнне адрадзіць святыню. У 1903 годзе быў зацверджаны каштарыс будаўніцтва новага будынка, а для прыцягнення дадатковых сродкаў выдадзена паштоўка з праектным малюнкам Задарожскага касцёла і заклікам да вернікаў ахвяраваць сродкі на яго ўзвядзенне. Урачыстае асвячэнне касцёла Найсвяцейшай Панны Марыі адбылося ў 1910 годзе. Аднак ён значна адрозніваўся ад малюнка на паштоўцы, бо дзяржаўнае фінансаванне будаўніцтва святыні было значна зменшана.

Царква вёскі МамаіАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000394)

Каменны храм быў пабудаваны ў 1829 годзе мясцовым памешчыкам Іосіфам Корсакам у строгім класічным стылі, характэрным для еўрапейскай архітэктуры гэтага перыяду. Першапачаткова ён з'яўляўся каталіцкім касцёлам, але ў 1865 годзе яго перадалі праваслаўным. Пасля нязначнай перабудовы, з 1869 года храм дзейнічае як праваслаўная царква.

 

Касцёл вёскі УдзелаАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000417)

30 ліпеня 1642 года ваявода мсціслаўскі Іосіф Корсак падпісаў завяшчанне, у якім частку сваіх уладанняў ахвяраваў манахам ордэна святога Францішка. Манахі францыскане спачатку збудавалі драўляны касцёл і манастыр. У 1740 годзе храм быў адбудаваны з каменю, набыўшы рысы архітэктурнага стылю барока. Пры наступнай перабудове ў 1837 годзе былі ліквідаваныя бакавыя вежы храма і фігурны шчыт паміж імі. У 1948 годзе будынак касцёла быў рэквізаваны на карысць дзяржавы, у ім размяшчалася калгаснае збожжасховішча. У 1989 годзе касцёл быў адроджаны.

 

Царква вёскі Забор'еАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000383) 

Першы драўляны храм у вёсцы Забор'е быў збудаваны ў 1739 годзе. У 1876 годзе па распараджэнні Імператарскай археалагічнай камісіі царква была зачынена з фармуліроўкай "па спарахнеласці». Улічваючы той факт, што недалёка ад Забор'я дзейнічала нанова асвечаная ў 1869 годзе Свята-Праабражэнская царква ў вёсцы Мамаі, пытанне аб будаўніцтве новага прыходскага храма было адкладзена. І толькі ў 1914 годзе ў Забор'і быў пабудавана ў тыповым рэтраспектыўна-рускім стылі драўляная царква Свяціцеля Мікалая Цудатворца. Храм з'яўляецца ўнікальным прыкладам драўлянага дойлідства пачатку ХХ стагоддзя.

 

Касцёл вёскі МосарАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000397)

Каменны храм у Мосары ў гонар Святой Ганны быў узведзены ў класічным стылі ў 1792 годзе на сродкі ўладальнікаў мястэчка Ганны і Роберта Бжастоўскіх. Побач з храмам у XIX стагоддзі была пабудавана драўляная званіца, замененая на трох’ярусную каменную ў 1931 годзе. Дапоўніла ансамбль капліца Маці Божай Вастрабрамскай, збудаваная ў 1990-х гадах. Сярод убрання храма вылучаюцца ўнікальныя барэльефы на біблейскія сюжэты.

 

Царква вёскі КаваліАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі  (213Г000392)

Храм пабудаваны ў 1748 годзе глыбоцкімі манахамі кармелітамі босымі на землях, якія належалі манастыру. У дакументах другой паловы 18 стагоддзя гэты парыход існуе як уніяцкі. Пасля ліквідацыі царкоўнай уніі Кавальскі храм быў перададзены праваслаўнаму духавенству. Праваслаўная царква Успення Прасвятой Багародзіцы з'яўляецца прыкладам унікальнай архітэктуры драўлянага дойлідства барочнага стылю.

 

Капліца Святога Іллі ў ГлыбокімАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000364)

У 1805 годзе на глыбоцкіх могілках на сродкі кляштара кармелітаў босых была ўзведзена капліца ў гонар Святога Іллі. Кіраваў будаўніцтвам настаяцель манастыра Мікалай Будны. Урачыстае асвячэнне новага храма правёў мінскі біскуп Якуб Дадзерка 11 мая 1805 года. У галоўным алтары знаходзілася скульптура Ісуса Хрыста ў цярновым вянку, на хорах - арган з васьмю галасамі. На сценах размяшчаліся старажытныя іконы. У цяперашні час капліца закрыта, убранне адсутнічае.

 

Касцёл у ГлыбокімАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІ катэгорыі (212Г000366)

Завяшчанне, у якім згадваецца пра будаўніцтва храма, у 1628 годзе падпісаў ўладальнік часткі мястэчка Глыбокае Іосіф Львовіч Корсак. У 1654 годзе драўляны храм быў знішчаны ў ходзе вайны паміж Рэччу Паспалітай і Маскоўскай дзяржавай. Адбудаваны з каменя ў другой палове XVIII стагоддзя. Перабудова храма праходзіла ў 1902-1908 гадах па праекце інжынера-архітэктара Антонія Дубовіка. Перабудова пакінула некранутым галоўны фасад XVIII стагоддзя, астатняя частка храма была пабудавана ў псеўдабарочным стылі, які імітуе віленскае барока. Пасля пашырэння аднанефны храм ператварыўся ў трохнефны.

 

Касцёл вёскі ПрошкаваАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000411)

Помнік народнага дойлідства. Драўляная капліца на могілках была ўзведзена ў канцы ХIХ стагоддзя. У савецкі час, верагодна, не выкарыстоўвалася. У 1974 годзе даследчык Л.В. Аляксееў так апісваў гэты храм: "Вокнаў у гэтай капліцы ўжо няма, падлога прагніла, на алтары раскіданы богаслужбовы рэквізіт...». Капліца, прыпісаная да Задарожскага прыходу, была цалкам адноўленая ў канцы 1990-х гадоў. Сёння дзейнічае як касцёл Святога Антонія Падуанскага.

 

Царква вёскі ВерхняеАб'ект гісторыка-культурнай спадчыны ІІІ катэгорыі (213Г000376)

Старажытны драўляны храм Праабражэння Гасподняга ў вёсцы Верхняе дакументальна вядомы з 1767 года. У 1855 годзе на грошы мясцовага памешчыка Снітко ён быў істотна адрэстаўрыраваны. У 1961 годзе касцёл быў зачынены і ў ім размясціўся склад. У 1989 годзе царкву вярнулі вернікам.